• Na czasie
  • Warto wiedzieć
    Wiersz C. Norwida, powstały jesienią 1851 dla uczczeniu rocznicy zgonu (10 XII 1850) generała J. Bema, nie wydany za życia poety, ogłoszony 1910 w „Literaturze i Sztuce” (dodatku do „Dziennika Poznańskiego”) i 1911 w wydaniu 2 Wyboru poezji. Określony, na wzór Króla-Ducha J. Słowackiego, jako rapsod, należy do serii utworów, które nazwać by można marszami pogrzebowymi, a których tradycja prowadzi od Galla Anonima poprzez M. Sępa Szarzyńskiego i W. Kochowskiego do Pogrzebu księcia Józefa Poniatowskiego J. Ursyna Niemcewicza; tradycję tę podjęli romantycy w lirykach opłakujących bojowników wolności (A. Mickiewicza Śmierć pułkownika i Reduta Ordona, Słowackiego Duma o Wacławie Rzewuskim, Na sprowadzenie prochów Napoleona, Pogrzeb kapitana Meyznera). Idąc za wzorami literackimi pochodzenia rzymskiego i staropolskiego, ukazał Norwid pogrzeb Bema na sposób antyczny, uwydatniając szczegóły takie jak pancerz zamiast munduru, miecz, nie szabla, „wawrzynem zielony”, wprowadzając orszak płaczek i traktując zmarłego jako nowoczesnego Hannibala (motto z wypowiedzi Hannibala zapisanej u Neposa o dotrzymaniu młodzieńczej przysięgi zobowiązującej go do walki z Rzymem). Równocześnie jest on jednak nieustraszonym przewodnikiem przyszłości, świadomym przełomowości swoich czasów, wskazującym narodom drogę do zwycięstwa nad „czeluściami czarnymi” niewoli, gdy za jego przykładem „pleśń z oczu zgarną”; będzie to zwycięstwo nie oręża, ale ducha, którego mocą, jak niegdyś na dźwięk trąb Izraelitów mury Jerycha, zniszczone zostaną twierdze przemocy i ucisku. Podobnie jak w Reducie Ordona, acz odmiennymi środkami, ukazał poeta twórczą siłę legendy historycznej (wg historyków Bem nie miał szerszych koncepcji politycznych); patos utworu podkreśla jego forma wersyfikacyjna: heksametr polski doskonale zharmonizowany z uroczystym tonem rapsodycznym.
  • Poczytaj
     
    Próbowałem sobie przypomnieć
    ten piękny
    nie napisany
    wiersz
     
    ukształtowany w nocy
    prawie dojrzały
    zanurzał się
    roztapiał w świetle dnia
    nie istniał
     
    wiersz był prawdopodobnie
    wierszem o sobie samym
    jak perła
    jest opisem perły
    a motyl opisem motyla
     
    chwilami czułem go na języku
    i niespokojny czekałem
    na przemienienie
    w słowo
     
    ten gasnący
    w świetle dziennym wiersz
    ukrył się w sobie
    tylko czasem zalśni
     
    ale nie wyciągam go
    z ciemnej głębiny
    na płaski brzeg
    rzeczywistości
     
    1982
    T. Różewicz Niepokój. Wybór wierszy, Warszawa 2000
Hasło dnia: Sejm Czteroletni

Rekordziści

Najwyższy wodospad w Oceanii
Sutherland — 580 m.

Cytat dnia

„Dzieło, na które patrzymy, nie powstało z nienawiści. Zrodziła je głęboka miłość Ojczyzny nie tylko w jej minionej wielkości i dzisiejszej niemocy, lecz i w jej jasnej, silnej przyszłości...”
(z przemówienia z okazji odsłonięcia Pomnika Grunwaldzkiego)

Imieniny

Kwi 14

Juliany, Justyna, Justyny, Krzysztofa, Waleriana

Dzień w historii

Kwi 14

zdarzyło się
1570
zgoda sandomierska — porozumienie polskich ewangelików augsburskich, reformowanych i braci czeskich w celu wspólnej obrony przed kontrreformacją.
1809
przekroczenie przez wojska austriackie granicy Księstwa Warszawskiego — utworzenie przez Austrię nowego frontu w wojnie koalicji antynapoleońskiej z Francją (wojny napoleońskie).
urodzili się
1740
Pius VII, papież od 14 III 1800.
1921
Schelling Thomas C., ekonomista amerykański.
odeszli
1759
Händel Georg Friedrich, kompozytor niem., osiadły w Wielkiej Brytanii.
1930
Majakowski Władimir W., poeta i dramatopisarz.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia