Egejskie, Morze
 
Encyklopedia PWN
Egejskie, Morze, gr. Ejẹon Pẹlagos, tur. Ege Denizi, ang. Aegean Sea,
morze między Półwyspem Bałkańskim a Azją Mniejszą oraz wyspami: Kithira, Kreta, Karapathos i Rodos, część Morza Śródziemnego;
Państwa położone nad morzem: Grecja, Turcja
Powierzchnia akwenu: 191 tys. km2
Głębokość akwenu: średnia — 377 m, maksymalna — 2 529 m
Ważniejsze porty: przeładunkowe: Pireus (także port pasażerski), Saloniki (także port pasażerski), İzmir (także port pasażerski); kontenerowe: Pireus;
powierzchnia 191 tys. km2; głębokość maksymalna — 2529 m; połączone z morzem Marmara przez cieśninę Dardanele; południowa część Morza Egejskiego jest nazywana Morzem Kreteńskim; linia brzegowa bardzo dobrze rozwinięta; liczne wyspy (Kreta, Eubeja, Rodos, Lesbos, Limnos) i półwyspy; ukształtowanie dna bardzo zróżnicowane; liczne rowy (Kreteński, Anatolijski) i baseny; duża aktywność sejsmiczna, 2 czynne wulkany, Kajmeni (Santoryn) i Nisiros; temperatura wód powierzchniowych w lecie 22–25°C, w zimie 12–15,5°C; zasolenie 38–39‰; główne rzeki uchodzące do Morza Egejskiego: Wardar, Struma, Marica, Menderes; rozwinięte rybołówstwo (sardynki, krewetki, gąbki); żegluga promowa; główne porty: Pireus, Saloniki, İzmir.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia