wiszące ogrody
 
Encyklopedia PWN
wiszące ogrody,
słynne ogrody w Babilonie, przypisywane królowej Semiramidzie, uznane w starożytności za jeden z siedmiu cudów świata;
zespół ogrodów dworskich, założonych na sztucznych tarasach, wspartych na przesklepionych kolebkowo fundamentach w ten sposób, że drzewa były widoczne z zewnątrz ponad murami miejskimi; wiszące ogrody stanowiły część pałacu nowobabilońskiego króla Nabuchodonozora II.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia