sadź
 
Encyklopedia PWN
sadź, szadź,
puszysty biały osad atmosferyczny, składający się z kryształów lodu narastających na cienkich przedmiotach znajdujących się na powierzchni Ziemi (np. na gałęziach drzew, przewodach telegraficznych);
powstaje wskutek zamarzania przechłodzonych kropelek mgły przy ich zetknięciu się z przedmiotami o temp. niższej od 0°C; może osiągać znaczną grubość; niekiedy wyrządza szkody (zrywa przewody elektr., łamie gałęzie drzew).
Ilustracje
Sadź fot. J. Wawer/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia