rozgłośnia
 
Encyklopedia PWN
rozgłośnia,
zespół pomieszczeń (studia, pomieszczenia redakcyjne) i urządzeń techn., służących do opracowywania audycji radiowych i ich przekazywania (radiofonia) do nadajników radiofonicznych (nadajnik radiokomunikacyjny), radiowęzłów lub innych rozgłośni w celu wyemitowania do radiosłuchaczy.
Audycje są realizowane w studiach — pomieszczeniach o specjalnej budowie, zapewniającej izolację od dźwięków dochodzących z zewnątrz oraz umożliwiającej tłumienie wewn. pogłosów i echa; audycje mogą być nadawane bezpośrednio ze studia („na żywo”) lub zapisywane (nagrywane) na taśmie magnet. czy płytach CD, często poddawane montażowi i emitowane w dowolnym czasie. R. służą również do realizacji transmisji dźwiękowych z imprez publicznych (koncertów, zawodów sport. i in.). Do wyposażenia r. należą: mikrofony, wzmacniacze, urządzenia do miksowania dźwięków (mikser), magnetofony, gramofony, urządzenia radiokomunikacyjne do współpracy z wozami transmisyjnymi (radiostacje, radiotelefony, naziemne stacje satelitarne), a także taśmoteki i płytoteki.
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia