rentgenograficzna analiza fazowa
 
Encyklopedia PWN
rentgenograficzna analiza fazowa,
metoda jakościowego i ilościowego określania składu fazowego ciał polikrystal.
wykorzystująca dyfrakcję promieni rentgenowskich na sieciach krystal. (dyfrakcja fal); podstawą rentgenograficznej analizy fazowej są dane doświadczalne, uzyskane za pomocą dyfraktometru rentgenowskiego lub metodą Debye’a–Scherrera–Hulla i jej tzw. odmian ogniskujących; istotą metody jest fakt, że każda substancja, oddziałując z promieniowaniem rentgenowskim, daje inny obraz dyfrakcyjny (dyfraktogram lub rentgenogram); rentgenograficzna analiza fazowa pozwala identyfikować (przy użyciu tzw. rentgenograficznych wzorców liczbowych) ciała krystal. w takiej postaci, w jakiej występują w badanym preparacie; pozwala np. odróżnić minerał dolomit MgCa(CO3)2 od mieszaniny magnezytu MgCO3 i kalcytu CaCO3 lub odmiany polimorficzne SiO2, tj. kwarc α od kwarcu β, krystobalitu lub trydymitu.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia