pronoja
 
Encyklopedia PWN
pronoja
[gr., ‘opieka’],
forma własności ziemskiej w cesarstwie bizant.;
wraz z ziemią pronojeta otrzymywał daniny i świadczenia od osiadłych na niej wolnych chłopów; miał obowiązek dostarczania żołnierzy i świadczeń na rzecz państwa; p., odpowiadająca zachodnioeur. beneficjum, przeniknęła do niektórych państw południowosłow. (Bułgaria, Serbia) i przyspieszyła ich feudalizację; w XIII–XIV w. nabrała charakteru dziedzicznego lenna.
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia