bizmut
 
Encyklopedia PWN
bizmut, Bi, bismutum,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 83;
Symbol: Bi
Nazwa łacińska: Bismuthum
Liczba atomowa: 83
Pierwiastek promieniotwórczy: nie
Grupa układu okresowego pierwiastków: 15 — azotowce
Odkrycie: XV wiek
względna masa atomowa 208,98; bizmut należy do grupy azotowców; różowobiały, kruchy, łatwo topliwy metal; słabo przewodzi prąd elektryczny, w polu magnet. jego opór bardzo wzrasta; temperatura topnienia 271°C, temperatura wrzenia 1560°C, gęstość 9,747 g/cm3; chemicznie mało aktywny; stopnie utlenienia: III (związki trwałe) oraz V; do związków bizmutu, w których występuje on na III stopniu utlenienia należą m.in.: siarczek Bi2S3, tlenek Bi2O3, wodorotlenek Bi(OH)3, halogenki; w tlenku Bi2O5 i bizmutanach (silne utleniacze) bizmut ma stopień utlenienia V; bizmut występuje w postaci rodzimej oraz w minerałach (najważniejsze: bizmutynit (Bi2S3) i bizmit (Bi2O3); bizmut jest zazwyczaj produktem ubocznym podczas eksploatacji złóż miedzi, cyny i wolframu, złota, kobaltu i srebra, ołowiu; stosowany jako składnik stopów niskotopliwych (np. Rosego, Wooda), domieszka do wyrobów ceramicznych, materiałów elektronicznych oraz niektórych katalizatorów procesów petrochemicznych (reforming); spirala z metalicznego bizmutu służy do pomiaru natężenia pola magnet.; molibdeniany bizmutu są katalizatorami utleniania propenu do akroleiny (i jej pochodnych), jodek jest stosowany jako smar proszkowy w niektórych urządzeniach próżniowych; niektóre org. związki bizmutu są używane w lecznictwie (np. dermatol). Bizmut był znany już w XV w., a jego odkrycie przypisuje się Basiliusowi Valentinusowi.
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia