bauhinia
 
Encyklopedia PWN
bauhinia, Bauhinia,
rodzaj roślin okrytozalążkowych z podrodziny brezylkowatych (Cesalpinoideae, zaliczanej do rodziny bobowatych (motylkowatych), a czasem traktowanej jako odrębna rodzina),
obejmujący ok. 200 gat. drzew, krzewów i pnączy, występujących w strefach tropik.; pędy gat. pnących silnie spłaszczone, staśmione i powyginane; liście pojedyncze, wycięte na szczycie; kwiaty duże, barwne, o wąskich płatkach, zapylane m.in. przez ptaki i nietoperze; owocem — strąk; bauhinie są uprawiane jako rośliny ozdobne; liście, pączki i strąki niektórych bauhinii są jadalne; drewno bauhinii jest użytkowane, a kora wykorzystywana w medycynie lud. i garbarstwie.
Ilustracje
Bauhinia, Bauhinia variegata fot. J. P. Korczak-Wodnicka/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia