arkadyjska poezja,
nurt poet. odwołujący się do ukształtowanego w literaturze staroż. toposu Arkadii, wyidealizowanej krainy spokoju, szczęścia, wiecznej wiosny;
arkadyjska poezja
Encyklopedia PWN
mit Arkadii, popularny zwłaszcza w XVII i XVIII w. (rozwinięty przez europejską sielankę), zbiegał się z humanist. ideałem szczęśliwego życia, inspiracjami epikurejskimi, libertynizmem i ekskluzywną kulturą salonów.
Znaleziono w książkach Grupy PWN
Trwa wyszukiwanie...
![](/theme/Dictionary/img/spinner.gif)