Złoty Dom
 
Encyklopedia PWN
Złoty Dom, Domus Aurea,
rezydencja cesarza Nerona;
wzniesiona w Rzymie między wzgórzami Palatyn, Celius i Eskwilin po pożarze miasta 64 r., zaprojektowana przez architektów Severusa i Celera; założenie znane ze źródeł antycznych i wykopalisk prowadzonych od renesansu (znaleziono wiele cennych rzeźb, m.in. Umierający Gal), słynące z nowatorskich rozwiązań przestrzennych, technicznych i ogrodowo-pejzażowych; zniszczone za Flawiuszów, którzy na miejscu usytuowanego w centrum stawu wznieśli Koloseum (nazwa od wielkiego posągu Nerona z poprzedniego założenia), a na miejscu pałacu na Eskwilinie — termy Tytusa, pod którymi zachowały się dekorowane malowidłami III i IV stylu pompejańskiego (Fabullus?) sale i korytarze (tzw. grotte di Roma, stąd nazwa groteska).
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia