Zator
 
Encyklopedia PWN
Zator,
miasto w województwie małopolskim, w powiecie oświęcimskim, w Kotlinie Oświęcimskiej, nad Skawą.
Ludność miasta: ogółem — 3,7 tys. mieszkańców (2013)
Gęstość zaludnienia: 306,9 os/km2 (2013)
Powierzchnia: 12 km2
Współrzędne geograficzne: długość geograficzna: 19°27′E, szerokość geograficzna: 49°59′N
Prawa miejskie: nadanie praw — 1292, utrata — 1896; nadanie praw — 1934
Oficjalne strony WWW: www.zator.iap.pl
Wieś książęca, po 1223 własność klasztoru benedyktynek w Staniątkach, po 1273 książąt opolskimch, potem oświęcimskich; targ, komora celna; prawa miejskie 1292; od 1445 stol. księstwa zatorskiego, 1513 przyłączony do ziemi krak.; starostwo niegrodowe; ośr. rzemieślniczo-handl., gospodarka rybna; od pocz. XVI w. na przedmieściach Zatoru osiedlali się Żydzi; w XVI w. i 1. poł. XVII w. ośr. reformacji; podupadł w XVII w.; 1772–1918 w zaborze austr.; od XIX w. drobny przemysł; od 1884 połączenie kol.; 1896–1934 pozbawiony praw miejskich; w czasie okupacji niem. ośr. konspiracji. Ośrodek usługowy; tradycyjny ośr. hodowli ryb, zwłaszcza karpia król. (stawy rybne od XIII w.); Rybacki Zakład Doświadczalny Inst. Rybactwa Śródlądowego; przemysł materiałów budowlanych i spoż.; got. kościół parafialny (1393, przebudowa 1766, 1836 F.M. Lanci); neogot. pałac (1836, Lanci i P. Filippi); park krajobrazowy (1. poł. XIX w.). W okolicy Zatoru liczne stawy rybne, eksploatowane od XV w.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia