Warta
 
Encyklopedia PWN
Warta,
miasto w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w Kotlinie Sieradzkiej, nad Wartą, w pobliżu zbiornika Jeziorsko.
Ludność miasta: ogółem — 3,3 tys. mieszkańców (2013)
Gęstość zaludnienia: 303,4 os/km2 (2013)
Powierzchnia: 11 km2
Współrzędne geograficzne: długość geograficzna: 18°38′E, szerokość geograficzna: 51°42′N
Data założenia miasta: 1255
Prawa miejskie: nadanie praw — 1255
Oficjalne strony WWW: www.gimwarta.pl
ośr. usługowy regionu roln.; drobny przemysł włók. i spoż.; Muzeum Miasta i Rzeki Warty przy Oddziale PTTK.
Historia. Osada przy przeprawie przez Wartę; miasto lokowane 1255; od XIII w. rozwój sukiennictwa, XV–XVI w. ośr. rzemieślniczo-handl.; w 1. poł. XV w. miejsce zjazdów państw. (m.in. 1423 wydanie statutu warckiego); w XVI w. wybudowano w Warcie wodociągi; znacznie zniszczona 1656 podczas najazdu szwedz.; od 1793 w zaborze pruskim, od 1807 w Księstwie Warsz., od 1815 w Królestwie Pol.; 1794–1870 siedziba powiatu; w XIX/XX w. rozwój drobnego przemysłu przetwórczego; w okresie okupacji niem. 1940–42 getto (ok. 2,4 tys. osób, 450 osób wywieziono do getta łódz., pozostałych do ośr. zagłady w Chełmnie), 1944–45 obóz pracy przymusowej (ok. 3 tys. osób); IV 1940 Niemcy zamordowali ok. 500 chorych ze szpitala psychiatrycznego.
Zabytki. Kościół parafialny (ok. poł. XIV, XVII w.); zespół klasztorny Bernardynów: kościół (po 1479, przebudowa barok. 1696 i 1721, fasada 1764) z rokokową polichromią W. Żebrowskiego (3. ćwierć XVIII w.), kaplica Św. Anny (1610–12), klasztor z wirydarzem i krużgankami; późnobarok. zespół klasztorny, dawniej Bernardynek (1770).
Ilustracje
Warta, rezerwat ptaków w Słońsku (Park Narodowy „Ujście Warty”)fot. M. Czasnojć/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia