Selim I
 
Encyklopedia PWN
Selim I, z dynastii Osmanów, ur. ok. 1468, zm. 21 IX 1520, k. Çorlu,
sułtan osmański od 1512, syn Bajazyta II, którego obalił przy pomocy janczarów;
poszerzył granice państwa osmańskiego i uczynił je najsilniejszym państwem muzułm.; 1514 pokonał perskich Safawidów, podbił część Armenii i zachodniego Kurdystanu; stoczył zwycięskie bitwy z wojskami egipskimi Mameluków (1516 Mardż Dabik w Syrii i 1517 Ar-Rajdanijja k. Kairu), kładąc kres ich panowaniu w Syrii, Egipcie i Al-Hidżazie; szarif Mekki, wręczając S. klucze do tego świętego miasta islamu, symbolicznie ustanowił sułtana tur. opiekunem świętych miejsc muzułmanów, co zinterpretowano potem jako zwierzchność nad wszystkimi muzułmanami.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia