Mehoffer Józef
 
Encyklopedia PWN
Mehoffer Józef, ur. 19 III 1869, Ropczyce, zm. 7 VII 1946, Kraków,
malarz;
jeden z czołowych przedstawicieli symbolizmu przełomu wieków; twórczość Mehoffera kształtowała się pod wpływem wiedeńskiej secesji i średniow. fr. malarstwa witrażowego; cechy stylu Mehoffera: dekoracyjność linii i koloru, soczysta gama barwna, zamiłowanie do złoceń oraz ornamentów lud., alegorycznych i symbol.; w twórczości Mehoffera gł. miejsce zajmują witraże i polichromie ścienne, należące do najwspanialszych osiągnięć pol. sztuki dekoracyjne: 13 witraży w katedrze we Fryburgu w Szwajcarii (1895–1936), witraże katedry wawelskiej (1902–25), polichromia skarbca na Wawelu (1901); tworzył także obrazy symbol. (Dziwny ogród 1902–03); malował wnętrza (Majowe słońce 1910), pejzaże, liczne dekoracyjne portrety (Śpiewaczka 1895) i autoportrety; projektował też meble, dekoracje teatr., wnętrza; uprawiał grafikę użytkową.
Bibliografia
J. PUCIATA-PAWŁOWSKA Józef Mehoffer i Stanisław Wyspiański, Toruń 1970;
Józef Mehoffer. Opus magnum, Kraków 2000.
Ilustracje
Mehoffer Józef, Dziwny ogród, 1902–03 — Muzeum Narodowe, Warszawafot. T. Żółtowska-Huszcza/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Mehoffer Józef, Portret żony (Na letnim mieszkaniu), 1904 — Muzeum Narodowe, Krakówfot. Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Mehoffer Józef, ekslibris Anieli Wrzeszczowej, litografia, koniec XIX w.fot. Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia