Kamień Pomorski
 
Encyklopedia PWN
Kamień Pomorski,
miasto powiatowe w województwie zachodniopomorskim, na pograniczu Wybrzeża Trzebiatowskiego i Równiny Gryfickiej, nad cieśniną Dziwna i jej rozlewiskiem Zalewem Kamieńskim, u ujścia do niego rzeki Świniec.
Ludność miasta: ogółem — 9,1 tys. mieszkańców (2013)
Gęstość zaludnienia: 824,5 os/km2 (2013)
Powierzchnia: 11 km2
Współrzędne geograficzne: długość geograficzna: 14°47′E, szerokość geograficzna: 53°58′N
Prawa miejskie: nadanie praw — 1274
Oficjalne strony WWW: www.kamienpomorski.pl
przemysł spożywczy (mleczarnia, rzeźnia), baza rybacka; przystań żeglugi pasażerskiej; węzeł drogowy; od 1959 uzdrowisko; szpitale uzdrowiskowe, zakłady przyrodolecznicze, sanatorium, basen solankowy; leczy się choroby narządu ruchu, reumatyczne i układu krążenia (kąpiele solankowe i borowinowe); ośrodek turystyczny; od 1965 corocznie latem Festiwal Muzyki Organowej i Kameralnej. Na zachód od Kamienia Pomorskiego, na Chrząszczewskiej Wyspie, kopalnia ropy naftowej.
Historia. W IX–XI w. gród słowiański, wzmiankowany ok. 1124, obok osada rybacka; w XII w. stolica księstwa zachodniopomorskiego; od 1176 siedziba biskupstwa; prawa miejskie 1274; ośrodek rzemieślniczo-handlowy; od XIV w. członek Hanzy; 1630 opanowany przez Szwedów, od 1679 pod władzą brandenbursko-pruską, dzielił losy polityczne Pomorza Zachodniego (zgermanizowana nazwa Cammin); otwarcie w XVIII w. portu w Świnoujściu zahamowało rozwój gospodarczy Kamienia Pomorskiego; od 2. połowy XIX w. eksploatacja źródeł leczniczych; od 1892 połączenie kolejowe ze Szczecinem; 1898 budowa elektrowni; 6 III 1945 zacięte walki o miasto oddziałów Armii Czerwonej, a 11–13 III w rejonie Kamienia Pomorskiego — 1 Armii WP; zniszczony w ok. 65%; od 1945 w granicach Polski, odbudowany; 1818–1975 i od 1999 siedziba powiatu.
Zabytki. Późnoromański-wczesnogotycki kościół konkatedralny NMP i Św. Jana Chrzciciela (koniec XII–XIII w., portal i polichromia sprzed 1300, rozbudowany w XIV w., wewnątrz m.in. słynne organy (1669–72) z barokowym prospektem (1683–84), kościół Św. Mikołaja (XIV–XV w.), gotyckie zabudowania kapitulne z krużgankami (XIV w.), gotycki pałac biskupi (XV–XVI w.), obecnie biblioteka miejska z gotycko-renesansowym szczytem w fasadzie (XVI w.), fragmenty murów miejskich (XIII/XIV w.) z gotycką Bramą Wolińską (XIV w.), późnogotycki ratusz (XV, XVI w., spalony 1945, odbudowany), dom konstrukcji ryglowej (1. poł. XVIII w.).
zgłoś uwagę
Ilustracje
Kamień Pomorski, ratusz, XV, XVI w.fot. B. Lemisiewicz/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia