Joliot-Curie Frédéric Jean
 
Encyklopedia PWN
Joliot-Curie
[żoljọ kürị]
Frédéric Jean Wymowa, ur. 19 III 1900, Paryż, zm. 14 VIII 1958, tamże,
mąż Irène, fr. fizyk i działacz społeczny i polityczny.
Kalendarium
Od 1925 asystent M. Skłodowskiej-Curie w Inst. Radowym w Paryżu, od 1937 profesor Collège de France; 1945–50 dyr. fr. ośr. badań jądr. w Orsay oraz Wysoki Komisarz do spraw Energii Jądrowej; 1956, po śmierci żony, został honorowym profesorem w prowadzonej przez nią katedrze na Sorbonie; od 1943 czł. fr. Akad. Nauk, od 1946 — Tow. Król. w Londynie, od 1947 — Akad. Nauk ZSRR, od 1954 — PAN; 1933, wraz z żoną, odkryli zjawisko tworzenia par elektron–pozyton z fotonów, a 1934 odkryli i badali zjawisko sztucznej promieniotwórczości, za co 1935 (wspólnie) otrzymali Nagrodę Nobla; 1939, wraz z H. Holbanem i L. Kowarskim, odkrył możliwości jądr. reakcji łańcuchowej; od 1942 czł. FPK, od 1951 przewodn. Świat. Rady Pokoju.
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia