Jama
 
Encyklopedia PWN
Jama
[sanskr. yama ‘powstrzymujący’],
w mitologii indyjskiej bóg śmierci;
syn Słońca; był pierwszym człowiekiem, który zmarł i pierwszym, który odnalazł drogę w zaświaty; stał się władcą krainy zmarłych, określa ich losy pośmiertne stosownie do uczynków, skazując na piekło lub raj; Jama i jego biźniacza siostra Jami (identyfikowana z rzeką Jamuną) są uważani za pierwszą parę ludzką; Rygweda zawiera hymn, w którym Jami zachęca swego opornego brata do podjęcia pożycia; Jamie towarzyszą 2 czterookie psy, w dłoniach dzierży pałkę i pętlę, którą chwyta zmarłych; jest stróżem południowej strony świata.
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia