Harbin
 
Encyklopedia PWN
Harbin, Haerbin, Charbin Wymowa,
m. w północno-wschodnich Chinach, w środkowej części Niz. Mandżurskiej, nad rz. Sungari.
— 4,8 mln mieszk., zespół miejski — 9,8 mln mieszk. (2008); ośrodek administracyjny prowincji Heilongjiang. Do 1898 mała wioska rybacka; rozwój w związku z budową kolei wschodniochiń.; 1932–45 w państwie Mandżukuo; liczna kolonia pol., wywodząca się z zesłańców po powstaniach listopadowym i styczniowym oraz ich potomków, a także budowniczych linii kolejowej. Duży ośr. przem.; rozwinięty przemysł maszyn. (obrabiarki, maszyny roln., turbiny wodne i parowe, łożyska toczne i in.), metal., środków transportu (m.in. tabor kol.), opt., lotn., petrochemiczny, elektrotechniczny, lniarski (największe w Chinach zakłady lniarskie), spoż.; ważny węzeł komunikacji kol., drogowej i lotn.; liczne wyższe szkoły (w tym politechnika), instytuty nauk.-badawcze; muzeum; atrakcją Harbinu jest zimowy festiwal rzeźby w lodzie.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia