Gramont Antoine Agénor
 
Encyklopedia PWN
Gramont
[gramạ]
Antoine Agénor, książę de, ur. 14 VIII 1819, Saint-Germain-en-Laye, zm. 18 VI 1880, Paryż,
dyplomata francuski;
w okresie II Cesarstwa na palcówkach dyplomatycznych, m.in. min. pełnomocny w Kassel (1850), Stuttgarcie (1852) i Turynie (1853), ambasador w Rzymie (1857) i Wiedniu (1861); 1860 popierał fr. interwencje we Włoszech, z zagwarantowaniem niepodległości Państwa Kośc.; przeciwstawiał się sojuszowi z Prusami, proponując jedynie demonstrację siły i wystąpienie Francji w roli mediatora; protegowany ces. Eugenii, od V 1870 min. spraw zagranicznych, odegrał gł. rolę w doprowadzeniu do wojny z Prusami — sprzeciwił się kandydaturze niem. ks. Leopolda Hohenzollerna do tronu Hiszpanii, a związana z tym intryga O. Bismarcka (emska depesza) spowodowała wypowiedzenie przez Francję wojny (wojna francusko-pruska 1870–71); VIII 1870 podał się do dymisji i wycofał z życia politycznego.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia