Cyklady
 
Encyklopedia PWN
Cyklady, Kiklades,
archipelag grecki w południowej części Morza Egejskiego (region Wyspy Egejskie Południowe);
powierzchnia 2,6 tys. km2, największe wyspy: Naksos (428 km2), Andros (380 km2), Paros (194 km2), Tinos (194 km2), Milos (151 km2), Kea (131 km2); 110 tys. mieszkańców (2010); górzyste, o urozmaiconej rzeźbie powierzchni i skalistych wybrzeżach; najwyższe wzniesienie (1003 m) na wyspie Naksos; w grupie wysp Thira czynny wulkan Kajmeni; klimat podzwrotnikowy śródziemnomorski; pierwotne, wiecznie zielone lasy dębowe zastąpiły wtórne zarośla typu frygana i uprawy (winorośl, oliwki, figowce, drzewa cytrusowe); hodowla owiec i kóz; połów ryb i gąbek; wydobycie marmurów (Paros, Tinos), rud żelaza (Siros, Serifos), chromu, manganu; silnie rozwinięta turystyka; połączenia żeglugowe z Pireusem i pomiędzy wyspami; na wyspach Mikonos, Milos i Thira — lotniska; największe miasto i ośrodek administracyjny — Ermupolis (na wyspie Siros).
Historia. Zasiedlone od IV tysiąclecia p.n.e., pozostawały pod wpływem kultury Krety; ok. 1000 p.n.e. część północna zamieszkiwana przez Jonów, południowa — przez Dorów; zrzeszone w Amfiktionii Delijskiej; członek I i (częściowo) II Ateńskiego Związku Morskiego, od końca IV w. — Ligi Wyspiarzy (z ośrodkiem na Delos), pozostającej pod wpływem Macedonii, ok. 270 p.n.e. — Egiptu; podbite przez Rzym.
Ilustracje
Cyklady, pustelnia na jednej z małych wysepek fot. M. Jędrusik/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Thira fot. J. Kąkol/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia