Curial e Güelfa
 
Encyklopedia PWN
Curial e Güelfa
[kuriạl e uẹlfa],
anonimowy kataloński romans rycerski, napisany między 1435 a 1462;
składa się z 3 ksiąg, przedstawiających przygody rycerskie i perypetie miłosne młodzieńca (Curial) wychowanego na dworze markiza Monferrat w Lombardii i podróżującego po świecie aż do osiągnięcia pełni cnót rycerskich i małżeństwa z Güelfą, damą jego serca i protektorką; autor inspirował się cyklem arturiańskim (arturiańskie legendy) oraz romansami fr. i wł.; w epizodach o charakterze alegorycznym jest widoczny wpływ wątków mitol., popularnych we wczesnym okresie renesansu; utwór znakomicie odzwierciedla barwny klimat schyłkowego średniowiecza, w którym jest osadzona akcja (XIII w.); narrator osiągnął duże prawdopodobieństwo psychol. w charakteryzowaniu postaci; rękopis został odnaleziony 1876 przez mediewistę M. Milà i Fontanals w Bibliotece Nar. w Madrycie i opublikowany po raz pierwszy 1901.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia