Atalanta
 
Encyklopedia PWN
Atalanta, Atalántē,
mit. gr. heroina beocka, córka Schojneusa, syna Atamasa, w Arkadii córka Iasosa i Klimeny;
w czasie łowów kalidońskich jako pierwsza trafia strzałą dzika i otrzymała od Meleagra trofeum — głowę zwierzęcia; niechętna małżeństwu, kandydatom do swej ręki stawiała warunek, aby zwyciężyli ją w biegu; pokonał ją Hippomenes, gdyż Atalanta dała mu się wyprzedzić, zbierając rzucone przezeń złote jabłka; wątki mitu wykorzystała literatura (m.in. J.Ch. Gotsched, A. Ch. Swinburne), malarstwo (m.in. P.P. Rubens, O. Reni, J. Jordaens) oraz muzyka (m.in. A. Draghi, G.F. Händel, V. Jirovec).
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia