tatarski

Encyklopedia PWN

język z kipczackiej grupy języków tureckich;
rozpoczęły się wkrótce po opanowaniu Rusi przez Mongołów (1238–40).
Tatarska, Cieśnina, Tatạrskij prolịw,
cieśnina Oceanu Spokojnego, między wybrzeżem azjatyckiej części Rosji (Kraj Chabarowski) a wyspą Sachalin;
w dawnej Rzeczypospolitej jazda typu lekkiego, występująca w XVI w. obok jazdy kozackiej i wołoskiej;
literatura obejmująca piśmiennictwo Tatarów kazańskich i Tatarów krymskich.
muzyka ludów tatarskich;
Tatarska, Przełęcz, Przełęcz Jabłonicka, perewał Jabłunyćkyj, pereval Yablunyts'kyi,
przełęcz w Karpatach Wschodnich, na Ukrainie;
zwycięska wyprawa hetmana J. Sobieskiego 5–14 X 1672 przeciwko czambułom tatarskim;
dwumiesięcznik, wydawany od 1998 w Sokółce;
nazwa jednego z plemion mongolskich, znana od V–VI w., w XII–XIII w. rozciągnięta również na ludy tureckie, mongolskie i tunguskie wchodzące w skład imperium Czyngis-chana, później Złotej Ordy i chanatów, głównie kazańskiego, astrachańskiego, krymskiego i syberyjskiego;
Krymski, Półwysep, Krym, ukr. Krymśkyj piwostriw, Kryms'kyi pivostriv, ros. Krymskij połuostrow, Krymskij poluostrov,
półwysep w południowej części Ukrainy, między Morzem Czarnym a Morzem Azowskim; stanowi Republikę Autonomiczną Krymu;
Chmielnicki Bohdan Zenobi, ur. 27 XII 1595, Czehryń(?) k. Kijowa, zm. 6 VIII 1657, Subotów,
hetman kozacki, przywódca powstania 1648–54.
Jan III Sobieski, ur. 17 VIII 1629, Olesko k. Lwowa, zm. 17 VI 1696, Wilanów,
król polski od 1674.
Kryczyński Leon Najman Mirza, ur. 25 IX 1887, Wilno, zm. 11 XI 1939(?), Piaśnica Wielka k. Wejherowa,
brat Olgierda Najmana Mirzy, działacz społ.-kult., badacz tatarszczyzny, pol. Tatar;
tureckie języki, języki turkijskie, języki turko-tatarskie,
rodzina językowa.
Amur, ros. Amụr, chiń. Heilong Jiang,
rzeka w Rosji i Chinach (częściowo graniczna), dorzecze także na terytorium Mongolii;
Baszyrow Gumer, ur. 7 I 1901, Jana Sała (obecnie w rejonie m. Arsk w Tatarstanie), zm. 7 V 1999, Kazań,
tatarski pisarz i działacz społeczny;
Japońskie, Morze, jap. Nihon-kai, koreań. Chosŏn tonghae, ros. Japọnskoje mọrie, ang. Sea of Japan,
przybrzeżne, półzamknięte morze Oceanu Spokojnego, między brzegami Azji, Sachalinem i Wyspami Japońskimi;
jarłyk
[ros. < tur., ‘rozkaz’],
Martynów, Martyniw,
w. na Ukrainie, w obwodzie iwano-frankowskim, na północny zachód od Halicza.

Słownik języka polskiego PWN

tatar pot. «befsztyk po tatarsku»
• tatarski
befsztyk po tatarsku, befsztyk tatarski «surowe mięso wołowe, siekane albo mielone, odpowiednio przyprawione»
język tatarski «etniczny język Tatarów»
sos tatarski «ostry sos z żółtek, oliwy, octu, musztardy i ogórków kiszonych lub korniszonów»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia