szklistą

Encyklopedia PWN

zool. przejrzysta galaretowata substancja wypełniająca tylną część gałki ocznej, za soczewką oka;
chrzęstna tkanka, chrząstka,
sztywna i jednocześnie elastyczna tkanka łączna podporowa, zbudowana z chondroblastów, chondrocytów i chondroklastów oraz substancji międzykomórkowej;
fiz. jeden z 3 podstawowych stanów skupienia materii;
transformacja szkła, przemiana stanu szklistego, witryfikacja,
przejście ze stanu cieczy (masa szklana, stop) w stan ciała sztywnego i kruchego, jakim jest szkło, bez wywołania krystalizacji;
zwyczajowa nazwa uwodnionego tetraboranu sodu, opisywanego wzorem Na2B4O7·10H2O lub Na2[B4O5(OH)4] 8H2O),
ceramika
[gr. kéramos ‘ziemia’, ‘glina’; kerameoús ‘wykonany z gliny’],
nieorganiczne i niemetaliczne materiały otrzymywane w wyniku procesu ceramicznego; także technologia wytwarzania takich materiałów oraz nauka obejmująca badania dotyczące ich otrzymywania, właściwości i zastosowania.
emalia
[fr. émail],
szklista powłoka niemetaliczna nałożona na powierzchnię metalu, szkła lub ceramiki, najczęściej w celach ochronnych, dekoracyjnych, niekiedy informacyjnych, także materiał do jej wytworzenia oraz technika pokrycia powierzchni lub dzieło wykonane tą techniką.
emalia
[fr.],
rzem. artyst. technika zdobienia szkliwami stopionymi na powierzchni metalu,
gatunek jednorocznej rośliny z rodziny wiechlinowatych (traw);
lawa
[wł.],
magma wydobywająca się na powierzchnię Ziemi podczas erupcji wulkanicznych, silnie odgazowana, przemieszczająca się ruchem laminarnym lub rozpylana w postaci fontanny;
narząd zmysłu, przystosowany do odbierania bodźców świetlnych, przekształcania ich w impulsy nerwowe i przesyłania do mózgu;
pâte de verre
[pat dö wẹr; fr.],
rzem. artyst. pasta szklana składająca się z mieszaniny rozdrobnionego szkła z topnikami i tlenkami metali, modelowana za pomocą szpatułki lub poprzez wyciskanie w formie i termiczne stapianie na szklistą masę;
szklanokrystaliczne materiały, materiały szkłoceramiczne, materiały dewitryfikacyjne, dewitryfikaty,
materiały jednorodne, złożone z drobnych ziaren krystalicznych (o mikro- lub nanometrycznych rozmiarach) otoczonych szklistą osnową, pod względem budowy i niektórych właściwości zbliżone do ceramiki, lecz wytwarzane i formowane metodami szklarskimi (co daje możliwość łatwego nadawania wyrobom skomplikowanych kształtów).
med. dziedziczne lub rozwojowe schorzenie obejmujące zwykle miąższ obu nerek;
ameby nagie, ameby bezskorupkowe, Amoebina,
pierwotniaki (na ogół jednojądrowe) poruszające się za pomocą płatowatych (lobopodia), rzadziej nitkowatych, nibynóżek;
miner. skaleń sodowo-potasowy (Na,K)[AlSi3O8];
związki chemiczne arsenu z tlenem;
asfalt
[gr.],
mieszanina wielkocząsteczkowych węglowodorów, czarna lub brunatna masa o szklistym połysku;
atakamit, atacamit,
minerał, tlenochlorek miedzi Cu2(OH)3Cl;

Słownik języka polskiego PWN

szklisty «lśniący, przejrzysty»
• szkliście • szklistość
ciałko szkliste «przejrzysta, galaretowa substancja wypełniająca tylną część gałki ocznej, regulująca ciśnienie śródgałkowe»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia