psychologiczna

Encyklopedia PWN

system sposobów i metod planowego oddziaływania na poglądy, moralność, postawy narodu przeciwnika w celu spowodowania określonych zmian psychologicznych i ideologicznych, a przez to doprowadzenie do zmiany układu sił politycznych i osłabienia ideologicznego podstaw władzy w danym państwie.
dział akustyki obejmujący badania procesu powstawania wrażeń słuchowych, roli zmysłu słuchu w procesie porozumiewania się, wpływu słuchu na kształtowanie się mowy i in.
teorie w prawoznawstwie rozpatrujące prawo jako zjawisko psychiczne, badane metodami psychol.;
towarzystwo nauk., zał. 1948, z siedzibą w Warszawie (1965–69 i od 1974);
psychol. teoria, wg której świadomość człowieka i jego zachowanie składają się ze zjawisk lub aktów elementarnych („atomów”), łączących się ze sobą w zjawiska i akty bardziej złożone;
psychol. → test (psychol. , pedag. ).
czasopismo nauk., kwartalnik,
rodzaj testów psychol.; odpowiednio skonstruowane zestawy pytań lub zadań umożliwiające pomiar natężenia (stopnia rozwoju) danej cechy bądź stanu.
zbiory zasad umożliwiających wyodrębnienie typów psychicznych; do najbardziej znanych należą typologie: G.C. Junga, E. Kretschmera, E. Sprangera, W.H. Sheldona, D. Keirseya oraz trad. podział temperamentów Galena, oparty na koncepcji czterech „soków” (humorów) Hipokratesa.
psychologia
[gr. psychḗ ‘dusza’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
współcześnie, w najszerszym rozumieniu — nauka zajmująca się ludzkimi czynnościami lub zachowaniami, które składają się zarówno z subiektywnych procesów umysłowych, jak i z zewnętrznych, obiektywnych i fizycznych reakcji;
Jung Carl Gustav, ur. 26 VII 1875, Kesswil, zm. 6 VI 1961, Küsnacht,
psychiatra szwajcarski, współtwórca „psychologii głębi”.
podstawowy gatunek epicki czasów nowożytnych, obejmujący utwory prozą o swobodnej i elastycznej kompozycji; najefektywniej spośród wszystkich gatunków literackich pełni funkcję poznawczą.
Stendhal
[stędạl] Wymowa,
właśc. Henri Beyle Wymowa, ur. 23 I 1783, Grenoble, zm. 23 III 1842, Paryż,
pisarz francuski.
Hamsun Knut Wymowa, właśc. K. Pedersen Wymowa, ur. 4 VIII 1859, Gudbrandsdalen, zm. 19 II 1952, Nørholm,
pisarz norweski.
Kozielecki Józef, ur. 17 X 1936, Wilno, zm. 24 III 2017,
psycholog;
Tołstoj Lew N., hrabia, ur. 9 IX 1828, Jasna Polana (gubernia tulska), zm. 20 XI 1910, Astapowo (gubernia riazańska, obecnie stacja kolejowa Lew Tołstoj),
rosyjski prozaik, dramatopisarz, myśliciel, krytyk literacki.
Twardowski Kazimierz Jerzy Adolf, ur. 20 X 1866, Wiedeń, zm. 11 II 1938, Lwów,
filozof, twórca szkoły lwowsko-warszawskiej.
akustyka
[gr. akoustikós ‘dotyczący słuchu’],
dział fizyki i techniki tradycyjnie obejmujący naukę o dźwięku rozumianym jako zjawisko słyszalne, związane z rozchodzeniem się fal sprężystych w ośrodku gazowym, a w miarę rozwoju także w ośrodkach ciekłym i stałym.
behawioryzm
[ang. behaviour ‘zachowanie się’],
kierunek w psychologii, który powstał na początku XX w. i stanowił aż do połowy lat 70. jeden z podstawowych paradygmatów tzw. psychologii akademickiej; zwanej też teorią zachowania, teorią bodźca–reakcji lub teorią s–r (ang. stimulusreaction).

Słownik języka polskiego PWN

wojna psychologiczna «planowe wywieranie presji na jakieś państwo za pomocą propagandy ideologicznej, gróźb i zastraszania»
psychologia
1. «nauka badająca powstawanie i przebieg procesów psychicznych oraz motywy ludzkich zachowań»
2. «wydział lub kierunek w szkole wyższej obejmujący studia w tym zakresie»

• psychologiczny • psychologicznie
portret duchowy, psychologiczny «opis czyjegoś charakteru lub umysłu»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia