polityka

Encyklopedia PWN

pojęcie należące współcześnie do języka potocznego, występujące także w dyskursie publicznym oraz w naukach społecznych; w rozumieniu potocznym polityka oznacza: umiejętność sprawowania władzy publicznej; działania rządu; zdolność mobilizowania członków zbiorowości do wspólnego wysiłku na rzecz celów społecznych i zyskiwania ich posłuchu dla decyzji władzy; umiejętność skutecznej realizacji wyznaczonych celów społecznych w podzielonym, zróżnicowanym społeczeństwie.
tygodnik społ.-kulturalny,
ekon. oddziaływanie państwa na strukturę i rozwój przemysłu, jedna z sektorowych polityk gospodarczych, oprócz m.in. polityki rolnej i handlowej.
polityka społeczna, polityka socjalna:
polityka dobrego sąsiedztwa, ang. Good Neighbor Policy,
określenie polityki rządu amerykańskiego wobec państw Ameryki Łacińskiej w okresie prezydentury F.D. Roosevelta;
ekon. oddziaływanie państwa na przebieg procesów gospodarczych w skali całej gospodarki narodowej.
polityka państwa wobec organizacji rel. i wyznawców religii;
oddziaływanie państwa na przebieg procesów gospodarczych;
nauka pomocnicza prawa karnego (niekiedy uznawana za dział kryminologii), której celem jest analiza działań państwa, społeczności lokalnych i społeczeństwa, skierowanych na zapobieganie i zwalczanie przestępczości;
naukozn. sfera aktywności państwa oraz działających w jego imieniu organizacji i instytucji, której celem jest stymulowanie i pobudzanie rozwoju nauki, powiązanie badań nauk. i prac rozwojowych z określonymi sferami życia społ. oraz wykorzystanie postępu nauk.-techn. w tych dziedzinach.
polityka niezaangażowania, ang. non-alignment,
kierunek w polityce zagranicznej państw Azji, Afryki i Ameryki Łacińskiej, powstały w okresie zimnej wojny jako reakcja tych krajów na mechanizmy ukształtowanego po II wojnie światowej w stosunkach międzynarodowego systemu dwublokowego.
polityka otwartych drzwi, ang. Open Door Policy,
termin oznaczający w prawie międzynar. równość wszystkich krajów w stosunkach handl. ze stroną trzecią;
kwartalnik, wydawany poza cenzurą od 1982, 1990–91 oficjalnie, w Warszawie, przez środowisko Ruchu Młodej Polski;
polityka powstrzymywania, ang. Containment Policy,
strategia polityki zagranicznej USA wobec ZSRR, sformułowana 1947 przez G. Kennana;
aktywna polityka gospodarcza, dyskrecjonalna polityka gospodarcza,
ekon. polityka mająca na celu ustabilizowanie gospodarki po szoku popytowym (popyt) lub podażowym (podaż);
demogr. celowe oddziaływanie państwa, za pomocą odpowiednich bodźców, na kształtowanie się stosunków ludnościowych w celu osiągnięcia założonej liczby ludności oraz (lub) jej struktury wg płci i wieku, a także (lub) założonego tempa przyrostu i rozmieszczenia terytorialnego.
ekon. część polityki finansowej państwa wyodrębniona ze względu na jej przedmiot (gromadzenie dochodów, dokonywanie wydatków, finansowanie deficytu budżetowego), a nie na szczególne cele, tożsame z celami przyjętej aktualnie polityki gospodarczej; w węższym znaczeniu polityka budżetowa obejmuje decyzje dotyczące poziomu i struktury wydatków państwowych, opodatkowania oraz zadłużania się przez państwo.

Słownik języka polskiego PWN

polityka
1. «działalność władz państwowych, zwłaszcza rządu»
2. «działalność jakiejś grupy społecznej lub partii mająca na celu zdobycie i utrzymanie władzy państwowej; też: cele i zadania takiej działalności oraz metody realizacji takich zadań»
3. «sposób działania osoby lub grupy osób kierujących jakąś instytucją lub organizacją»
4. «zręczne i układne działanie w celu osiągnięcia określonych zamierzeń»
polityk «osoba zawodowo zajmująca się polityką»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia