osnowy

Encyklopedia PWN

włók. nitki usytuowane wzdłuż tkaniny, przeplecione z wątkiem, także nitki ułożone wzdłuż dzianiny wytwarzanej na osnowarce;
pierwszy ukr. społ.-polit. i lit. miesięcznik, wyd. 1861–62 w Petersburgu;
zbiór punktów geodezyjnych stanowiący podstawę szczegółowych pomiarów geodezyjnych;
kompozyt
[łac. compositus ‘złożony’],
materiał utworzony z co najmniej 2 komponentów (faz) o różnych właściwościach w taki sposób, że ma właściwości lepsze i/lub właściwości nowe (dodatkowe) w stosunku do komponentów wziętych osobno lub wynikających z prostego sumowania ich właściwości;
sposób wzajemnego przeplatania się nitek osnowy i wątku w tkaninie;
maszyna żakardowa, maszyna Jacquarda,
krosno z mechanizmem (zw. mechanizmem Żakarda) służącym do tworzenia przesmyków, umożliwiającym niezależne sterowanie pojedynczymi nitkami osnowy (nawet ok. 2 tys. nitek) — co pozwala na uzyskanie tkanin wielkowzorzystych;
kobierzec, dywan,
rzem. artyst. tkanina dekoracyjna jednostronna, z puszystą okrywą włosową po prawej stronie, tworząca wzór, widoczny też po stronie lewej;
włók. maszyna do wytwarzania tkaniny w wyniku wzajemnego przeplatania nitek wątku i osnowy (tkanie);
elastyczna, zewn. obręcz koła jezdnego pojazdu, pochłaniająca znaczną część drgań i wstrząsów podczas jazdy i umożliwiająca płynne toczenie się koła po nierównościach drogi;
stopy metali stosowane do produkcji panewek łożysk ślizgowych oraz innych części maszyn współpracujących ze sobą w warunkach tarcia ślizgowego.
wyrób włókienniczy, w którym spójność 2 układów nitek, względem siebie, w większości przypadków prostopadłych (osnowa i wątki), uzyskano przez ich wzajemne przeplecenie (tkanie);
dywan
[tur. < pers.],
włók. wyrób dekoracyjno-użytkowy (d. podłogowy) lub wyłącznie dekoracyjny (d. ścienny) o dużej masie powierzchniowej (300–650 g/m2) i sztywności zapewniającej dobre układanie na powierzchni, z wzorem utworzonym za pomocą splotu lub różnych barw zastosowanych nitek;
tkanina z okrywą pętlową utworzoną przez niektóre nitki osnowy w wyniku okresowego tzw. dobijania wątków na krośnie (wówczas ze słabiej napiętej osnowy formuje się pętla);
włók. przygotowanie nitek osnowy do tkania przez nasycenie i pokrycie ich środkami klejącymi;
splot tkacki o co najmniej 5-nitkowym raporcie osnowy i wątku;
popularny splot tkacki o 2-nitkowym raporcie osnowy i wątku;
splot tkacki stanowiący pochodną splotu płóciennego;
stop żelaza z węglem (2,11–4% węgla) i pierwiastkami pochodzącymi z procesu metalurgicznego (mangan, krzem, fosfor, siarka) lub dodatkami stopowymi;
materiały służące do wyrobu mas formierskich oraz na pokrycia ochronne form i rdzeni (zapobiegają przywieraniu ziarenek piasku do odlewu);
laser
[ang. Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation ‘wzmacnianie światła przez wymuszoną emisję promieniowania’],
urządzenie wzmacniające lub generujące spójne promieniowanie elektromagnetyczne (fotony) w zakresie widmowym między daleką podczerwienią a nadfioletem;

Słownik języka polskiego PWN

osnowa
1. «układ nitek biegnący wzdłuż tkaniny»
2. «przędza przeznaczona na te nitki»
3. «sytuacja przedstawiona w utworach fabularnych, na tle której rozgrywa się akcja»

• osnowowy
osnowa opony «podstawowy szkielet opony»
osnowa stopu «główny składnik stopu o niejednorodnej strukturze»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia