metalowymi

Encyklopedia PWN

ogólnopolskie zrzeszenie zawodowe przedsiębiorców wielkiego i średniego przemysłu metalowego, reprezentujące ich interesy gospodarcze wobec instytucji rządowych, społeczne i robotnicze, utworzone 1920;
kombinat górniczo-hutniczy i metalowy;
wytwórnia maszyn i taboru kolejowego w Poznaniu;
wytwórnia maszyn i konstrukcji żelaznych w Warszawie, po 1918 przedsiębiorstwo konstrukcyjno-budowlane;
stolica Polski i województwa mazowieckiego, pow. grodzki, na Nizinie Środkowomazowieckiej, obejmującej w granicach miasta część Kotliny Warszawskiej, Doliny Środkowej Wisły, Równiny Warszawskiej oraz krańce równin Wołomińskiej i Łowicko-Błońskiej, nad Wisłą (w obrębie miasta 28 km biegu rzeki); ośrodek aglomeracji warszawskiej.
okręg przemysłowy po obu stronach górnej Warty w rejonie Częstochowy i Zawiercia;
dioda
[gr.],
przyrząd elektronowy o 2 elektrodach (anoda i katoda) odznaczający się nieliniową i niesymetryczną charakterystyką prądowo-napięciową;
Junkers Hugo Wymowa, ur. 3 II 1859, Rheydt, zm. 3 II 1935, Gauting k. Monachium,
niemiecki pionier lotnictwa, konstruktor lotniczy, wynalazca, przemysłowiec.
instalacja stanowiąca połączenie urządzenia elektr. z powierzchnią Ziemi (gruntem);
wyroby metalowe zdobione pastami emaliowymi;
Di Suvero Mark, ur. 18 IX 1933, Szanghaj,
rzeźbiarz amer., pochodzenia włoskiego;
zbiór elementów drukujących przeznaczony do przenoszenia farby drukowej na podłoże drukowe (papier, tkaninę, folię z tworzyw sztucznych lub metalową i in.) różnymi metodami drukowania.
urządzenie do otrzymywania ładunków elektr. i napięcia elektr. przez rozdzielanie ładunków różnych znaków i gromadzenie ładunków tych samych znaków.
emalia
[fr. émail],
szklista powłoka niemetaliczna nałożona na powierzchnię metalu, szkła lub ceramiki, najczęściej w celach ochronnych, dekoracyjnych, niekiedy informacyjnych, także materiał do jej wytworzenia oraz technika pokrycia powierzchni lub dzieło wykonane tą techniką.
grafika
[gr. gráphō ‘piszę’, ‘rysuję’],
dziedzina sztuki, której istotą jest powielanie na papierze (rzadziej pergaminie, atłasie, jedwabiu) kompozycji z uprzednio przygotowanej formy — klocka drewnianego, płyty metalowej (miedzianej, żelaznej, cynkowej, ołowianej, stalowej, aluminiowiej), kamienia litograficznego oraz innych materiałów (ceraty, linoleum, szkła, gipsu), od których często wywodzi się nazwa techniki.
Hertz
[hrc]
Heinrich Rudolf Wymowa, ur. 22 II 1857, Hamburg, zm. 1 I 1894, Bonn,
fizyk niemiecki.
lampa
[gr. lampás ‘pochodnia’],
urządzenie techniczne, które — dzięki zamianie energii elektrycznej lub energii uzyskiwanej ze spalania paliwa na promieniowanie widzialne — ma zdolność oświetlania i sygnalizacji wizualnej.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia