krasowe

Encyklopedia PWN

jezioro wypełniające zapadliska i leje na obszarach zbudowanych ze skał węglanowych lub gipsowych;
podłużne obniżenie na obszarze krasowym, powstałe przez połączenie lejów krasowych, uwałów lub polji.
geol. jedna z form krasowych, owalne lub okrągłe zagłębienie terenu powstające w wyniku rozpuszczania przez wody skał w warstwie przypowierzchniowej bądź zapadania się stropów podziemnych kanałów krasowych.
geol. bardzo stromy, często pionowy korytarz jaskini krasowej.
pionowy kanał krasowy (kras) powstały wskutek poszerzania pionowych szczelin skalnych przez wody opadowe (studnie szczelinowe) lub krążące w skałach wody podziemne (studnie przepływowe).
bruzda o przebiegu zgodnym z nachyleniem powierzchni skały, powstająca wskutek jej rozpuszczania przez spływającą wodę;
kras, krasowienie, procesy krasowe,
procesy rozpuszczania skał (wapieni, dolomitów, gipsów, soli kamiennej) przez wody powierzchniowe i podziemne, prowadzące do rozwoju podziemnej cyrkulacji wód i powstania charakterystycznych form powierzchni Ziemi, zwanych formami krasowymi.
geol. naturalny, samoczynny i skoncentrowany wypływ wód podziemnych na powierzchnię terenu lub dno zbiornika wód powierzchniowych (źródło zatopione);
geomorfologia
[gr. gḗ ‘ziemia’, morphḗ ‘kształt’, lógos ‘nauka’],
nauka o rzeźbie powierzchni Ziemi;
dolina po północnej stronie gł., granicznego grzbietu Tatr Zachodnich, górna odnoga Doliny Bystrej, między grzbietem Kondratowego Wierchu od zachodu a grzbietem odchodzącym od Kasprowego Wierchu do Myślenickich Turni od wschodu;
naturalna pusta przestrzeń (pustka) w skale (lub lodzie lodowcowym) o rozmiarach umożliwiających eksplorację przez człowieka;
hydrol. naturalny zbiornik śródlądowy, stanowiący wypełnione wodą zagłębienie terenu (misa lub czasza jeziorna), o brzegach ukształtowanych pod wpływem falowania i prądów wodnych, charakteryzujący się powolną wymianą wody.
pasmo górskie w Chorwacji, w północnej części Gór Dynarskich;
Karakija, Ķaraķija ojysy, ros. wpadina Karagije, vpadina Karagie,
rozległe zapadlisko pochodzenia krasowego w Kazachstanie, na płw. Manggystau;
Karatau, Ķaratau žotasy, ros. chriebiet Karatau, hrebet Karatau,
pasmo górskie w zachodnim Tien-szanie, w Kazachstanie;
Karpaty, rum. Carpaţii, niem. Karpaten, węg. Kárpátok,
jeden z największych łańcuchów górskich w Europie, położony w jej środkowej części, w Austrii, Czechach, Słowacji, Węgrzech, Polsce, Ukrainie i Rumunii;
jezioro krasowe na Równinie Łęczyńsko-Włodawskiej (woj. lubel.), na wys. 164 m;

Materiały dodatkowe

Gwadelupa. Dwa w jednym, czyli podróże po Gwadelupie
Koh Samui — gdzie małpy zbierają kokosy
Majorka — wśród tłumu turystów
Phi Phi Don — rajska wyspa

Słownik języka polskiego PWN

kras
1. «proces rozpuszczania skał przez wody powierzchniowe i podziemne»
2. «formy morfologiczne i zjawiska powstałe w wyniku tego procesu; też: obszar, na którym ten proces występuje»

• krasowy
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia