kolektywistyczny

Encyklopedia PWN

anarchizm kolektywistyczny, anarchokolektywizm,
kierunek anarchizmu przewidujący likwidację państwa za pomocą rewolucji oraz likwidację własności prywatnej i oddanie jej do dyspozycji kolektywów;
nurt socjalizmu utopijnego;
anarchizm
[gr., ‘bezrząd’],
doktryna polityczna i ruch społeczny sprzeciwiające się wszelkiej władzy publicznej, postulujące likwidację państwa i zastąpienie go ustrojem bezpaństwowym, opartym na wolnych od jakiegokolwiek przymusu, samorzutnie powstających związkach producentów i konsumentów.
alienacja
[łac. alienus ‘obcy’, alienatio ‘wyobcowanie’],
proces, w którym to, co przynależy do istoty człowieka lub stanowi wytwór jego pracy staje się dla niego obce jako samodzielna rzeczywistość; jedna z podstawowych kategorii filozofii G.W.F. Hegla, L. Feuerbacha, K. Marksa.
Barone Enrico, ur. 22 XII 1859, Neapol, zm. 14 V 1924, Rzym,
ekonomista włoski.
moralność
[fr. moral < łac. moralis ‘dotyczący obyczajów’]:

Materiały dodatkowe

Słownik języka polskiego PWN

kolektywizm
1. «sposób gospodarowania oparty na wspólnej własności środków produkcji; też: pogląd uzasadniający celowość takiego sposobu gospodarowania»
2. «zasada zbiorowej pracy i wspólnej własności, propagowana i praktykowana w krajach komunistycznych»
3. «w metodologii nauk społecznych: pogląd przeciwstawny indywidualizmowi, traktujący zbiorowość jako elementarną jednostkę społeczną»

• kolektywistyczny • kolektywista • kolektywistka
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia