karnawał

Encyklopedia PWN

karnawał, staropolska kalka mięsopust
[fr. carnaval < wł. carnevale < późnołac. carnelevamen (carnis levamen)],
najdłuższy w cyklu rocznym czas świąteczny.
Bachtin Michaił M., ur. 17 XI 1895, Orzeł, zm. 7 III 1975, Klimowsk k. Moskwy,
rosyjski myśliciel, estetyk i metodolog, teoretyk dialogu, badacz literatury i języka rosyjskiego;
Berlioz Hector Wymowa, ur. 11 XII 1803, La Côte-Saint-André (dep. Isère), zm. 8 III 1869, Paryż,
francuski kompozytor i dyrygent.
Binche
[bę:sz] Wymowa,
m. w południowej Belgii, w prow. Hainaut, 16 km na południowy wschód od m. Mons.
Braak Menno ter, ur. 26 I 1902, Eibergen, zm. 14 V 1940, Haga,
holenderski pisarz, eseista i krytyk lit.; propagator sztuki filmowej;
Bruegel
[brọ̈:chəl],
Breugel, Breughel, Brueghel, Pieter (st.) Wymowa, zw. Chłopskim, ur. między 1526 a 1530, zm. 9 IX 1569, Bruksela,
niderlandzki malarz i rysownik.
Budrewicz Olgierd, ur. 10 II 1923, Warszawa, zm. 20 XI 2011, tamże,
dziennikarz, reportażysta, prozaik; żołnierz AK, uczestnik powstania warszawskiego;
canti carnascialeschi
[kạnti karnaskialẹski; wł.],
śpiewy związane z okresem karnawału, wykonywane we Włoszech pod koniec XV i w XVI w. na maskaradach, festynach i zabawach;
chaos
[gr., ‘rozziew’, ‘pustka’, ‘bezkształt’],
religiozn. w mitach kosmogonicznych pierwotna rzeczywistość, przeciwstawiana kosmosowi jako zorganizowanemu w akcie kreacji świata, stanowiąca zarazem jego źródło.
Fokin Michaił M., ur. 5 V 1880, Petersburg, zm. 22 VIII 1942, Nowy Jork,
ros. choreograf, tancerz.
Idzikowski Stanisław, ur. 13 XI 1894, Warszawa, zm. 12 II 1977, Londyn,
tancerz;
Iwańska Alicja, ur. 13 V 1918, Lublin, zm. 26 IX 1996, Londyn,
pisarka, socjolog;
Karsawina Tamara P., ur. 9 III 1885, Petersburg, zm. 26 V 1978, Beaconsfield k. Londynu,
tancerka rosyjska;
Marinković Ranko, ur. 22 II 1913, Vis, zm. 28 I 2000, Zagrzeb,
pisarz chorwacki;
staropolska nazwa → karnawału.
Miró Joan Wymowa, ur. 20 IV 1893, Montroig k. Barcelony, zm. 25 XII 1983, Palma de Mallorca,
hiszpański malarz, grafik i rzeźbiarz.
Nicea, Nice Wymowa,
m. w południowo-wschodniej Francji, w Prowansji, na Wybrzeżu Lazurowym, nad M. Śródziemnym;
Nowakowski Marek, ur. 2 III 1935, Warszawa, zm. 16 V 2014, tamże,
pisarz;
nowiniarska literatura, nowina, „pieśń nowa”,
forma masowej informacji o różnego rodzaju wydarzeniach; rozpoczynała się charakterystycznym — „Stała się nam nowina”,

Materiały dodatkowe

okres zimowych zabaw, maskarad, pochodów;
miasto we Włoszech, założone jako schronienie na wyspach laguny weneckiej.
Ostatki, mięsopust, zapusty, kuse dni,
3 ostatnie dni karnawału, w roku liturgicznym 3 ostatnie dni przed środą popielcową, która rozpoczyna okres Wielkiego Postu;
miasto w Brazylii, nad Oceanem Atlantyckim.
ostatni czwartek karnawału, w którym urządza się zabawy i częstuje pączkami.

Słownik języka polskiego PWN

karnawał «okres zabaw i balów trwający od święta Trzech Króli do środy popielcowej»
• karnawałowy • karnawałowo
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia