indukcyjne

Encyklopedia PWN

indukcyjny regulator napięcia, transformator obrotowy,
pierścieniowa maszyna indukcyjna, zwykle trójfazowa, do regulacji napięcia (maksymalnie od 0 do podwójnej wartości napięcia zasilającego).
fiz. rodzaj maszyny elektrycznej prądu przemiennego, w której zwykle tylko jedno uzwojenie (np. stojana) jest zasilane, a siła elektromotoryczna (SEM) indukowana w obwodzie wtórnym (np. w uzwojeniu wirnika), potrzebna do wytworzenia prądu, a więc i elektromagnetycznego momentu obrotowego, powstaje wyłącznie w wyniku indukcji elektromagnetycznej.
definicja indukcyjna, definicja rekurencyjna,
log. definicja zbioru, w którym dają się wyróżnić elementy wyjściowe oraz elementy otrzymane z wyjściowych;
silnik elektr. prądu przemiennego, najczęściej bezkomutatorowy, ma połączone z siecią tylko uzwojenie pierwotne, a prąd w uzwojeniu wtórnym powstaje w wyniku indukcji elektromagnetycznej (maszyna indukcyjna).
rodzaj grzejnika elektr.;
źródło światła o charakterze wyładowczym, bezelektrodowa, niskoprężna;
piec elektr., w którym wykorzystuje się ciepło wydzielone podczas przepływu prądów wirowych, wywołanych zjawiskiem indukcji magnet.;
maszyna elektryczna przetwarzająca energię elektr. w energię mech. ruchu obrotowego (s.e. wirujący) lub, rzadziej, postępowego (silnik liniowy);
oddziaływania międzycząsteczkowe, oddziaływania międzymolekularne,
wzajemne przyciąganie się lub odpychanie niezwiązanych wiązaniem chem. cząsteczek (atomów);
dysk twardy, dysk sztywny, dysk stały,
inform. urządzenie stanowiące zewnętrzną pamięć komputera, w której nośnikiem informacji jest niewymienny dysk magnetyczny.
metoda dowodzenia twierdzeń matematycznych;
Bacon
[bẹıkən]
Francis Wymowa, baron of Verulam, ur. 22 I 1561, Strand k. Londynu, zm. 9 IV 1626, Londyn,
angielski mąż stanu i filozof, prawnik.
zwojnica zawierająca rdzeń magnet. (c.e. magnetowodowa, c.e. rdzeniowa) lub nie zawierająca rdzenia (c.e. powietrzna), stanowiąca element, którego podstawowym parametrem jest indukcyjność;
induktofonia, rozgłaszanie indukcyjne,
radiotechn. system rozgłaszania bezprzewodowego, w którym do przesyłania dźwięku (mowy, muzyki) z jednego punktu nadawczego do wielu punktów odbiorczych wykorzystuje się sprzężenie indukcyjne między nadajnikiem radiofonicznym a odbiornikami;
metodol., naukozn.:
palnik plazmowy, plazmotron, generator plazmy,
fiz. urządzenie służące do wytwarzania strumienia gazu o bardzo wysokiej temperaturze (kilkunastu tys. stopni Celsjusza), czyli gazu w postaci częściowo zjonizowanej (plazma);
powstawanie siły elektromotorycznej (SEM) ε w obwodzie elektrycznym obejmującym strumień magnetyczny, który zmienia się w czasie ze względu na zmienną indukcję pola magnetycznego lub ruch obwodu elektrycznego w polu magnetycznym;

Słownik języka polskiego PWN

nauki empiryczne, indukcyjne «nauki, w których główną podstawą twierdzeń są zdania bezpośrednio oparte na doświadczeniu, uzasadniane również metodą indukcji»
indukcja
1. «w logice: wyprowadzanie wniosków ogólnych z przesłanek będących poszczególnymi przypadkami tych wniosków»
2. «w naukach empirycznych: metoda badawcza prowadząca do uogólnień na podstawie eksperymentów i obserwacji faktów»
3. «wzbudzenie prądu lub ładunku elektrycznego pod wpływem czynników elektrycznych lub magnetycznych»

• indukcyjny • indukcyjnie
cewka indukcyjna «cewka elektryczna służąca do zwiększania indukcyjności obwodu»
maszyna indukcyjna «maszyna elektryczna prądu zmiennego wykorzystująca zjawisko indukcji elektromagnetycznej»
piec indukcyjny «piec elektryczny do wytapiania i topienia metali za pomocą nagrzewania ich prądem powstałym wskutek indukcji elektromagnetycznej»
prąd indukcyjny, indukowany «prąd elektryczny powstający w obwodzie przy zmianie obejmowanego przez ten obwód strumienia magnetycznego»
silnik indukcyjny «silnik prądu przemiennego, w którym tylko jedna część jest włączona do sieci zasilającej, druga zaś pracuje dzięki indukcji»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia