drutowe

Encyklopedia PWN

rezystor
[łac.],
opornik elektryczny,
element bierny obwodu elektrycznego; podstawowym parametrem użytkowym r. jest rezystancja (opór elektryczny), a takie jego parametry, jak pojemność elektr. i indukcyjność, mają wartości pomijalnie małe;
maszyna do łączenia elementów drewnianych ze sobą lub tkaninami, tworzywami sztucznymi itp. za pomocą zszywek (klamerek z drutu);
system, którego podstawą jest zespół środków techn. i organizacyjnych zapewniających bezpieczeństwo i płynność ruchu kolejowego.
zespół elementów i urządzeń w torze kolejowym, pozwalający na przejazd pojazdów szynowych z jednego toru na inny;

Słownik języka polskiego PWN

drut
1. «giętki, cienki pręt metalowy»
2. pot. «przewód telegraficzny lub telefoniczny»
3. «cienki pręt służący do robienia swetrów, szalików itp.»

• druciany, drutowy • drucik
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia