da capo

Encyklopedia PWN

da capo
[da kạpo; wł.] Wymowa,
skrót: d.c.,
określenie na końcu utworu muz. lub jego części nakazujące powtórzenie od początku do końca części (al fine) lub do zaznaczonego miejsca (al segno)
Legrenzi
[legrẹnci]
Giovanni, ur. przed 12 VIII 1626 (data chrztu), Clusone k. Bergamo, zm. 27 V 1690, Wenecja,
kompozytor włoski;
Astorga, d’Astorga, Emanuele, ur. 20 III 1680, Augusta (Sycylia), zm. ok. 1757, Madryt lub Lizbona,
kompozytor włoski;
aria
[wł.],
muz. pieśń solowa z akompaniamentem instrumentalnym, wchodząca w skład opery, kantaty, oratorium i mszy, różniąca się od poprzedzającego ją często recytatywu rozwiniętą kantyleną, śpiewnością, stanowiąca wyodrębniony, samodzielny fragment;
coda
[wł.],
koda,
muz. końcowy fragment utworu lub jego części, zwykle nawiązujący do materiału tematycznego dzieła;
fine
[wł.],
muz. koniec;

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia