da capo

Encyklopedia PWN

da capo
[da kạpo; wł.] Wymowa,
skrót: d.c.,
określenie na końcu utworu muz. lub jego części nakazujące powtórzenie od początku do końca części (al fine) lub do zaznaczonego miejsca (al segno)
Legrenzi
[legrẹnci]
Giovanni, ur. przed 12 VIII 1626 (data chrztu), Clusone k. Bergamo, zm. 27 V 1690, Wenecja,
kompozytor włoski;
Astorga, d’Astorga, Emanuele, ur. 20 III 1680, Augusta (Sycylia), zm. ok. 1757, Madryt lub Lizbona,
kompozytor włoski;
aria
[wł.],
muz. pieśń solowa z akompaniamentem instrumentalnym, wchodząca w skład opery, kantaty, oratorium i mszy, różniąca się od poprzedzającego ją często recytatywu rozwiniętą kantyleną, śpiewnością, stanowiąca wyodrębniony, samodzielny fragment;
coda
[wł.],
koda,
muz. końcowy fragment utworu lub jego części, zwykle nawiązujący do materiału tematycznego dzieła;
fine
[wł.],
muz. koniec;
jeden z głównych terminów w teorii muzyki i w praktyce muzycznej.
Franck
[fraŋk]
Johann Wolfgang, ur. przed 17 VI 1644 (data chrztu), Unterschwaningen (Frankonia), zm. ok. 1710,
kompozytor niemiecki;
Hiller Johann Adam, właśc. J.A. Hüller, ur. 25 XII 1728, Osiek Łużycki (niem. Wendisch Ossig) k. Gorlic, zm. 16 VI 1804, Lipsk,
kompozytor niemiecki;
opera
[wł. < łac.],
dramatyczno-muzyczny, wokalno-instrumentalny, z akcją dramatyczną, monologami i dialogami ujętymi w libretcie, przeznaczony do wykonania na scenie (z odpowiednią scenografią), zwykle w specjalnie do tego celu zbudowanym teatrze operowym, również zwanym operą.
Scarlatti
[skarlạtti]
Alessandro Wymowa, ur. 2 V 1660, Palermo, zm. 24 X 1725, Neapol,
ojciec Domenica, kompozytor włoski;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia