długowłose

Encyklopedia PWN

bernardyn, bernard, pies świętego Bernarda,
szwajcarska rasa psów wyhodowana w klasztorze Augustianów, k. Wielkiej Przełęczy Św. Bernarda w Alpach, ok. 1000 lat temu;
Glaukos
[gr., ‘siny’],
mit. gr. w Metamorfozach Owidiusza rybak z Antedonu w Beocji przemieniony w bóstwo morskie, błękitne, długowłose i długobrode, w miejscu nóg miało rybi ogon;
grupa ras małych psów myśliwskich;
rasa dużych psów pasterskich;
grupa ras psów pasterskich i obrończych o różnym pochodzeniu, wyhodowanych do pędzenia i pilnowania stad zwierząt (gł. owiec) oraz strzeżenia dobytku człowieka;
rasa krótkowłosych kotów wywodząca się z Abisynii (ob. Etiopia);
Andy, Los Andes, Cordillera de los Andes,
wielki system górski w Ameryce Południowej.
najstarsze rasy królików długowłosych, pochodzące prawdopodobnie z Azji Mniejszej, z prow. Angora (ob. il Ankara, Turcja);
fr. długowłosa rasa psów pasterskich;
rasa kotów krótkowłosych pochodząca z Birmy;
rasa chartów typu wschodniego;
rasa chartów typu zachodniego;
chihuahua
[cziuua] Wymowa,
rasa miniaturowych psów powstała w Meksyku w okresie kultury Majów;
Chlodwig I, Klodwig I, fr. Clovis I, z dyn. Merowingów, ur. ok. 466, zm. 27 X 511, Paryż,
król Franków, twórca państwa frankijskiego.
collie
[kọli] Wymowa,
owczarek szkocki,
rasa psów pasterskich wyhodowana w Szkocji;
kometa
[gr. komḗtēs ‘długowłosy’],
małe ciało Układu Słonecznego, które odróżnia od pozostałych (planetoid, meteoroidów) przede wszystkim charakterystyczny wygląd na niebie jako „gwiazdy z warkoczem”.
maine coon, mainkun,
amer. rasa kotów długowłosych;
rasa psów pasterskich;
rasa długowłosych kotów pochodząca z Turcji,
wyżeł minsterlandzki, münsterländer,
niem. rasa psów myśliwskich;

Słownik języka polskiego PWN

długowłosy «mający długie włosy»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia