biernemu

Encyklopedia PWN

kompensator mocy biernej, kompensator fazowy,
urządzenie elektr. służące do kompensacji mocy biernej (moc elektryczna), pobieranej przez odbiornik (np. silnik indukcyjny, transformator elektr.) z sieci elektroenerg. prądu przemiennego;
zool. cechy i działania służące ochronie przed uszkodzeniami ciała;
ekon. ogół osób powyżej 15. roku życia, które pozostają na utrzymaniu osób zatrudnionych oraz osób mających niezarobkowe źródło utrzymania,
stan obiektu przyczyniający się do złagodzenia następstw awarii lub wypadku;
kontrola techn. przeprowadzana po zakończeniu operacji technol. i stwierdzająca czy jej wynik jest odpowiedni.
wyborcze prawo bierne (prawo wybieralności),
zdolność obywatela do tego, aby być wybranym do organu przedstawicielskiego;
fiz. wielkość charakteryzująca układ fizyczny (mechaniczny, elektryczny i in.) pod względem energetycznym;
banki
[wł. banca ‘stół’, ‘ława’],
ekon. przedsiębiorstwa zajmujące się pośrednictwem finansowym polegającym na gromadzeniu depozytów i udzielaniu kredytów.
intelekt
[łac. intellectus ‘pojmowanie’, ‘rozumienie’],
filoz. należąca do osób duchowa władza poznawcza, zdolna do ujmowania bytu w sposób pozaempiryczny, nienaoczny;
elektron. mikrominiaturowy układ elektroniczny (mikroukład), w którym wszystkie elementy lub ich część (wraz z połączeniami) są wytworzone w jednym cyklu technologicznym wewnątrz lub na powierzchni wspólnego podłoża i stanowią nierozdzielną całość;
Arystoteles, Aristotélēs, ur. 384 p.n.e., Stagira (Tracja), zm. 322 p.n.e., Chalkis na wyspie Eubei,
filozof grecki, najwszechstronniejszy myśliciel i uczony starożytności.
opór elektryczny, oporność elektryczna,
wielkość charakteryzująca przewodnik (gałąź obwodu elektrycznego).
patiens
[łac.],
paciens,
składnik zdania, w semantycznej strukturze wypowiedzenia wyraża przedmiot będący biernym odbiorcą akcji nazwanej przez orzeczenie przechodnie;
zespół części maszyn służący do łączenia wałów i przenoszenia momentu obrotowego bez stałej zmiany jego wartości i kierunku.
akinezja
[gr. a- ‘nie-’, kínēsis ‘ruch’],
med. brak zdolności wykonywania ruchów czynnych;
bimetal
[łac.-gr.],
materiał złożony z 2 warstw metali (lub stopów), o różnych właściwościach mech., fiz. lub chem., trwale ze sobą połączonych na całej powierzchni metodami zgrzewania, kolejnego odlewania (i obróbki plast.), galwanostegii lub innymi;
fizjol. zespół mechanizmów umożliwiających bierne lub czynne przechodzenie substancji przez błonę komórkową.
filoz. bierne odbieranie przez człowieka bodźców zewnętrznych;
eutanazja
[gr., ‘dobra śmierć’],
powodowane współczuciem pozbawienie życia nieuleczalnie chorego człowieka na jego żądanie (pojęcie stworzone przez F. Bacona).

Słownik języka polskiego PWN

bierny
1. «niewykazujący inicjatywy»
2. «niebiorący udziału w reakcjach chemicznych»
3. jęz. «wyrażający poddawanie się jakiejś czynności»

• biernie • bierność
bierne palenie «mimowolne wdychanie przez osobę niepalącą szkodliwych substancji wydzielających się podczas palenia tytoniu»
• bierny palacz
bierna znajomość języka «brak umiejętności posługiwania się językiem obcym w mowie»
bierne prawo wyborcze «prawo kandydowania w wyborach»
bierny wypoczynek «wypoczynek niepołączony z uprawianiem sportów»
bilans bierny, ujemny «bilans, w którym wydatki są większe niż wpływy»
eutanazja bierna «zaniechanie intensywnego leczenia podtrzymującego życie»
imiesłów przymiotnikowy bierny «imiesłów odnoszący się do przedmiotu czynności, np. czytany, chwalony, zakryty»
immunizacja bierna «uodpornienie organizmu przez wstrzyknięcie surowicy odpornościowej»
strona bierna (czasownika) «forma czasownika tworzącego orzeczenie w zdaniu, w którym podmiot jest odbiorcą czynności»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia