bi

Encyklopedia PWN

bi-
[łac. bis ‘dwa razy’],
chem. przedrostek używany do tworzenia nazw związków organicznych, których cząsteczki są zbudowane z identycznych, powiązanych ze sobą pierścieni;
bi-
[łac. bis ‘dwa razy’],
pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający dwukrotność, dwoistość.
symbol pierwiastka chemicznego → bizmutu (od łacińskiej nazwy bismutum).
Bi Sheng, Pi Szeng, żył w XI w.,
rzemieślnik chiń.; uważany za wynalazcę czcionki;
Äjteke Bi, ros. Ajteke bi, dawniej Nowokazalińsk,
m. w Kazachstanie.
Hakim, Al- bi-Amr Allah, Al-Ḥakīm bi-Amr Allāh, właśc. Abu Ali al-Mansur, z dynastii Fatymidów, ur. ok. 985, Kair, zm. 12 II 1021, tamże,
szósty kalif;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia