dyspergatory
 
Encyklopedia PWN
dyspergatory
[łac. dispero ‘rozrzucam’],
substancje ułatwiające rozdrabnianie większych cząstek (np. pigmentów, żywic, mydeł berylowców) przede wszystkim w środowisku ciekłym w celu otrzymania układów dyspersyjnych (głównie koloidów) oraz zapobiegające łączeniu się (koalescencja) cząstek już utworzonego układu dyspersyjnego w zespoły o większych rozmiarach;
dyspergatorami są najczęściej substancje powierzchniowo czynne; dyspergatory są stosowane m.in. w przemyśle środków piorących, włókienniczym, papierniczym, barwników, farb i lakierów.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia