teatr instrumentalny
 
Encyklopedia PWN
teatr instrumentalny,
gatunek teatralno-muzyczny wyodrębniony w latach 60. XX w., eksponujący audiowizualny charakter wykonania utworu muzycznego;
kompozytorzy uprawiający teatr instrumentalny (J. Cage, M. Kagel, B. Schaeffer, K. Stockhausen i in.) uwzględniają w partyturze oprócz muzycznych elementów utworu elementy pozamuzyczne (ruch, gest, scenografia, światło itp.), które w wykonaniu utworu są realizowane ściśle lub swobodnie — w formie improwizacji.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia