sentymentalny styl ogrodowy
 
Encyklopedia PWN
sentymentalny styl ogrodowy,
typ ogrodu krajobrazowego ukształtowany w 2. połowie XVIII w. pod wpływem ideologii sentymentalizmu
jego forma wywodzi się z angielskiego stylu ogrodowego, nawiązuje też do mitu arkadyjskiego; ogrody sentymentalne miały bogatą dekorację architektoniczną: ogród stawał się krajem iluzji oderwanym treściowo i przestrzennie od środowiska, w którym powstał; sentymentalny styl ogrodowy w czystej postaci reprezentują m.in.: we Francji Monceau (1773–78), w Niemczech — Hohenheim koło Stuttgartu (ok. 1776), w Polsce — Powązki w Warszawie (1771), Mokotów (od 1772), oba niezachowane, i Arkadia.
Ilustracje
Ermenonville, rycina markiza de Girardin fot. Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia