res
 
Encyklopedia PWN
res
[łac., ‘rzecz’],
w prawie rzymskim najczęściej — ograniczona, samoistna część materii, dostępna i przeznaczona do obrotu;
w znaczeniu szerszym — przedmiot prawa; wydanie r. innej osobie skutkowało powstaniem zobowiązania (contractus) dochodzącego do realizacji przez przeniesienie własności rzeczy lub jej posiadania.
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia