defekacja
 
Encyklopedia PWN
defekacja
[łac. defaecatio ‘oczyszczenie’],
fizjol. oddawanie kału;
u ssaków i człowieka zachodzi wskutek skurczów mięśniówki odbytnicy i działania tłoczni brzusznej (skurcze przepony i mięśni brzucha), przy jednoczesnym okresowym rozluźnianiu zwieraczy odbytu; ośr. nerwowe kierujące tymi czynnościami należą do autonomicznego układu nerwowego, mieszczą się w części krzyżowej rdzenia kręgowego; nadrzędne ośr. (gł. hamujące) — w podwzgórzu i korze mózgowej.
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia