concerto grosso
 
Encyklopedia PWN
concerto grosso
[konczẹrto g.; wł.] Wymowa,
muz.:
2) concerto grosso Wymowa, typ koncertu barokowego, przeznaczonego na grupę instrumentów solowych (koncertujących), zw. concertino lub principale (np. I i II skrzypce, wiolonczela, klawesyn) oraz orkiestrę, zw. tutti, concerto, ripieni, złożoną z instrumentów smyczkowych, później także obojów, fletów, rogów (np. w Koncertach brandenburskich J.S. Bacha); w XX w. concerto grosso odżyło w związku z tendencjami neoklas. w muzyce.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia