Wakar Włodzimierz
 
Encyklopedia PWN
Wakar Włodzimierz, ur. 26 VIII 1885, Tambow (Syberia), zm. 9 V 1933, Warszawa,
brat Aleksego, ekonomista, statystyk i demograf, pedagog; także działacz samorządowy, publicysta;
członek PSL „Wyzwolenie”; 1916–24 profesor Wyższej Szkoły Handlowej w Warszawie (od 1933 SGH); od 1915 pracownik, od 1918 dyrektor Biura Pracy Społecznej; współzałożyciel (1920) i kierownik Instytutu Gospodarstwa Społecznego; organizator (1921) i do 1925 kierownik Związku Powiatów; interesował się głównie problematyką wsi, w tym m.in. zagadnieniami demograficznymi i ekonomicznymi byłych Prus Wschodnich; 1919 opracował projekt konstytucji Podstawy ładu Rzeczypospolitej Polskiej, który odegrał dużą rolę w pracach nad ostateczną wersją Konstytucji marcowej; redaktor czasopism: „Polska”, „Gmina”, „Samorząd”, „Przegląd Wschodni”, „Przymierze”; główne prace: Sto lat walki o oświatę polską (1916), Rozwój terytorialny narodowości polskiej (część 1–3 1917–18), Zagadnienia samorządu w Rzeczypospolitej Odzyskanej (1924, pod pseudonimem Consulibus), Doświadczenia i błędy naszej polityki zagranicznej wobec zadań chwili (1926).
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia