Ujejski Kornel
 
Encyklopedia PWN
Ujejski Kornel, ur. 12 IX 1823, Beremiany (Podole), zm. 19 IX 1897, Pawłowo k. Lwowa,
poeta, publicysta, działacz polityczny.
Od 1839 czynny w życiu lit. Lwowa (związany z kręgiem „Dziennika Mód Paryskich”); 1847–48 w Paryżu; 1877–89 poseł do Rady Państwa w Wiedniu (był przeciwnikiem stańczyków); uznany za „ostatniego wajdelotę” wielkiej poezji romant.; w wierszu Maraton (1847, wyd. pełne 1906) dał apoteozę walki o wolność, w cyklu liryków Skargi Jeremiego (1847, ze słynnym Chorałem) zawarł tragiczną wizję nieszczęść narodu, spowodowanych przez perfidię zaborców (chłopów z powstania J. Szeli uznał za „ślepy miecz” polityki austr.); liryki społ. i refleksyjno-nastrojowe (Melodie biblijne 1852, próby transpozycji wrażeń muz. na język poezji m.in. Tłumaczenia Szopena), poematy hist.; szkice lit. Listy spod Lwowa („Dziennik Literacki” 1860), mowy; Pisma wybrane (t. 1–2 1955), Poezje wybrane (1975), Poezje nieznane (1993).
Bibliografia
W. STUDENCKI Kornel Ujejski w świetle listów, przemówień i pamiętników, Warszawa 1984.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia