Somalijska, Wyżyna
 
Encyklopedia PWN
Somalijska, Wyżyna,
wyż. w Etiopii i Somalii, położona w większości na Płw. Somalijskim, na zachodzie oddzielona od Wyż. Abisyńskiej tektonicznym Rowem Abisyńskim.
Zbudowana gł. z piaskowców i wapieni paleozoiku i mezozoiku leżących na prekambryjskim podłożu krystal.; duże obszary zajmują pokrywy skał wylewnych (gł. bazaltów); liczne stożki wulk.; najwyższy szczyt Batu, 4307 m, w masywie Mendebo. Powierzchnia W.S. opada łagodnie ku południowemu wschodowi do niz. Benadir; na zachodzie i północy wznoszą się wyraźne krawędzie; w ich obrębie liczne zrębowe masywy górskie (m.in. Guge, Surud Cad). Klimat podrównikowy suchy; roczna suma opadów od 200 mm na wschodzie i 500 mm na południowym zachodzie do 1000–1500 mm i więcej na obszarach najwyżej położonych; charakterystyczne piętra klim., takie same jak na Wyżynie Abisyńskiej. Rzeki (gł. Uebi Szebeli i Dżuba) przeważnie okresowe. Roślinność gł. sawannowa, na północy i wschodzie półpustynna z rzadkimi kolczastymi krzewami. Uprawa gł. zbóż, bawełny, orzeszków ziemnych (w dolinach rzek); na wyżynie koczowniczy i półkoczowniczy chów wielbłądów, bydła, kóz i owiec.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia