Słupska Równina
 
Encyklopedia PWN
Słupska Równina, Równina Sławieńska,
środkowa część Pobrzeża Koszalińskiego, między Równiną Białogardzką na zachodzie (od której jest oddzielona wałem Góry Chełmskiej, 133 m) a Wysoczyzną Damnicką na wschodzie; na południu sąsiaduje z Wysoczyzną Polanowską;
pow. ok. 1,5 tys. km2; zbud. z gliny morenowej, piasków glacjofluwialnych oraz iłów i mułków glacjolimnicznych; płaska, przeciętna wys. 40–60 m; w północnej części wał recesyjnych moren czołowych — Wzgórza Barzowickie (wysokość do 72 m); gł. rz. (Grabowa, Wieprza, Słupia) wykorzystują system małych pradolin; region roln., częściowo zalesiony (Puszcza Słupska); na wschodnim krańcu część Parku Krajobrazowego Dolina Słupi.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia