Sattanar
 
Encyklopedia PWN
Sattanar, tamil. Cāttaṉār, właśc. Sittalaj Sattanar, żył ok. VI w.,
poeta indyjski, tworzący w języku tamilskim;
autor poematu epickiego o tematyce buddyjskiej Manimehalaj (ok. 500–550); utwór ten nawiązuje do dzieła Ilango Silappadiharam, stanowiąc jego kontynuację (często oba poematy nazywa się bliźniaczymi eposami); tytułowa bohaterka Manimehalaj [‘pas klejnotów’], córka tancerki i kurtyzany Madawi, jednej z gł. postaci Silappadiharam [‘pieśń o bransolecie’], odrzuca tradycje swej kasty, zostaje mniszką i głosi naukę Buddy; poemat liczy ponad 4800 strof ułożonych w 30 pieśni; końcowe partie utworu zawierają szczegółowy wykład na temat logiki i filozofii buddyjskiej.
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia