Równe
 
Encyklopedia PWN
Równe, Riwne, Rivne,
m. obwodowe w zachodniej części Ukrainy, nad rz. Uście (dopływ Horynia, dorzecze Dniepru).
— 248 tys. mieszk. (2009). Wzmiankowane 1282; w XIII w. w Księstwie Halicko-Wołyńskim; w 2. poł. XIV w. włączone do W. Księstwa Litew., 1569 do Korony; prawa miejskie w końcu XV w.(?); od XVI w., duża gmina żydowska; w XV–XVII w. często niszczone przez Tatarów i Kozaków; własność m.in. Ostrogskich i od 1723 Lubomirskich; od 1793 w zaborze ros.; od 1921 w Polsce; IX 1939–41 pod okupacją sowiecką; deportacje ludności pol. w głąb ZSRR; 1941–44 pod okupacją niem., siedziba Komisariatu Rzeszy; ośr. konspiracji pol. i sowieckiej; Niemcy rozstrzelali ponad 100 tys. mieszk. Równego i okolic, w tym ponad 28 tys. Żydów (1939 stanowili ok. 70% mieszk. Równego) oraz jeńców wojennych; 1945–91 w Ukr. SSR. Przemysł maszyn., elektrotechniczny, metal., chem. (nawozy azotowe), materiałów budowlanych, meblarski, lniarski; węzeł kol. i port lotn.; 3 szkoły wyższe; muzeum okręgowe w budynku dawnego gimnazjum (1. poł. XIX w.); pałac Lubomirskich (1. poł. XVIII w.) zbud. na miejscu dawnego zamku Ostrogskich, rozebrany po 1945; drewniana cerkiew grekokatol. (1756).
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia